Vaarverslag Ardennenweek Feb'11

Door: Renske

Begin februari, vrijdagochtend, 7uur. Welke * had bedacht dat dit zo vroeg moest zijn?
Die fanatieke WW-ers natuurlijk. Iedereen lekker fris en zo waar redelijk op tijd. Even voor het idee 7 man, twee auto’s, 1 met 2 kayaks op het dak en een aanhangwagen. Auto’s volgepropt met man en spul en we konden op weg. Bij de eerste drempel een schrapend geluid dus toch maar even uitstappen en spulletjes verschuiven. De volgende drempel met 10km/h was geen probleem dus ook wij waren er klaar voor! Wij hadden TomTom, de andere auto BobBob. Mijn tomtom die in België de ‘snelste route’ als kortste route interpreteert dus ons ook via touristische routes heeft gestuurd later in de week.
Met goede muziek en walkietalkies om te communiceren tussen de twee auto’s arriveerden wij in het prachtige Belgenland en daar in een klein dorpje onze ruime villa voor 7 personen! Incl. twee woonkamers, keuken, schuur incl pingpongtafel, 3 slaapkamers, 1 ruime badkamer voor al onze natte zooi, douche en toilet.
Zaterdagochtend, de wekker gaat, zeven uur. Gordijntjes open en …SNEEUW! Dus ik rennen als een malle naar de kamer van Jeroen, Oskar en Bob. Gaan wij kayakken met sneeuw?! Ja dus.. ach waar heb ik me ingestort?
Eerst een uitgebreid ontbijt natuurlijk. Wie kent die mini-chocopasta’s van de EL CID nog? Die Levitas (volgens horen zeggen) uit de prullenbak heeft gered? Die waren best eetbaar. Beetje hard, maar als je ze ’s ochtends op de verwarming legt dan wordt de smeerbaarheid wel beter.
Dus wij op weg, zaterdag staat de oostelijke Ourthe op de planning.
De auto’s op- en neer gereden naar eindplaats en daarna keerwaters pakken. Blijkbaar ligt achter bijna elke steen een keerwater; ik werd van hot naar her gestuurd, maar langzaam begon ook ik er een sport van te maken om de keerwaters uit te proberen, te falen, opnieuw te proberen en teslagen! Anneke en ik als beginners, verdeeld over twee groepjes; dat ging best redelijk voor zo’n eerste dag. Geen natte kleding in ieder geval.
Dag twee: weer sneeuw! Alleen dit keer waren de zwemvesten en spatzeilen wel nat bij de overnachting dus in de ochtend bevroren.. Even op de warme motorkap, warm water erover of gewoon in de ourthe leggen en ze konden weer aangetrokken worden. Dit keer een iets uitdagender stukje Ourthe: heerlijk dagje!
Maandag helaas geen sneeuw, maar stiekem wel koud. Jeroen ging helaas niet mee de Clerve verkennen, hij was niet 100% (fit). Hij werd dus chauffeur, hoewel niet tot ieders blijdschap: Jeroen keert de Jetta rustig in een zwaar bemodderd weiland. Het leek wel of we een week aan off-track racing hadden gedaan in plaats van kayakken. Wie weet zit daar nog toekomst Jeroen? ;)
Het meest memorabele moment was dat Anneke omging, maar met behulp van een puntje netjes bovenkwam. Mag gezegd worden, Anneke was goed bezig!
(Ik had het deze dag wel moeilijk: handen totaal bevroren. Ik heb Oskar regelmatig verwenst dat hij me had overgehaald, maar eenmaal terug in het warme huisje was het toch eigenlijk wel heel vet.)

En wat doe je de laatste avond? Ja uiteten! Pizzaatje in Houffa.

Dinsdagochtend de grote schoonmaak: eigenaars waren zeer tevreden, we mogen terugkomen! Vervolgens eerst de Aisne checken maar deze stond echt te laag. Het werd de Salm. We begonnen bij Rochelinval, ja leuk woord jongens, kan je super om lachen en mooie foto’s bij het bordje maken! Het zonnetje scheen, de instap begon met een prachtige ijspegel-waterval aan het begin van de route , dus allemaal even fotomomentje voor dit prachtige stukje natuur.
Leuke route, lekker warm, zodat ik zin kreeg in wat verkoeling. Nou ja, eigenlijk was het een steen waar ik op vast kwam te zitten, waar ik mezelf af probeerde te wippen, ook afgleed maar uit balans. Toen lag ik steunend op mijn arm in het water (was ondiep), spatzeil ging los en ja, dan heeft eskimoteren ook niet echt zin meer. Uitstappen, bootje legen en daarmee de uitverkoren persoon om dit stukje te schrijven.. Met een beetje springen weer lekker warm, de boot in en heerlijk verder varen.
Wel oppassen dat je op tijd uitstapt want aan het einde zit een waterval. (Nu is dat best leuk, maar wel als je weet dat je daar levend vanaf komt). We hebben hem nog even bestudeerd vanaf boven en besloten dat het uitstappen voor deze 14m waterval incl uítstekende rotsen een goed idee was.

De afsluiting kon niet anders dan bij de friterie! Waar ‘normaal’ al echt groot zat is en ‘groot’ dus nog groter dan groot was, belachelijk. Respect voor diegenen die dat opkregen.
Conclusie: Topweek, koud, mooi, gezellig. En zeker in de zomer voor herhaling vatbaar! En wie weet, als volgende winter de herinnering aan de kou een beetje is weggezakt en alleen de mooie beelden, gezellige kookmomenten en auto-trips in mijn herinnering zitten, ga ik volgend jaar weer mee.
Orga: bedankt!

Groetjes, Renske