22 dec '09 - Elzbach onderloop

22 december 2009 - dag 4 - Elzbach onderloop - Oskar


Made with Slideshow Embed Tool

Na de zondag een hele dag lopen en maandag een zeer teleurstellende autozitdag, stond iedereen op dinsdag, dag 4, vol frisse moed op om dan toch eindelijk weer een mooi stuk te varen! De avond ervoor was uitgebreid gezocht naar bevaarbaar water, hetgeen vooral betekende: ‘water dat niet zo bevroren was dat alle  keerwaters grote massa’s ijs waren’. De keuze was gevallen op de Elzbach, een prachtig, smal riviertje dat in een diep dal kilometers omlaag stroomt. Ons beginpunt was misschien wel het mooiste van de hele route: een beroemde waterval (zie youtube voor mooie kanofilmpjes), die Ralf uiteindelijk toch niet wilde trotseren, daarachter een meertje van ijs en een stuwtje en dan ons instappunt. Hoewel de buitentemperatuur heerlijk aanvoelde na de vernietigende -15°C van de eerste dag, was het lange wachten op de auto in de sneeuw niet erg prettig voor de voeten en de moraal. De eerste tegenslag van de dag was er toen al, voor Evert: spatzeil vergeten, geen kajakken voor hem!
Toen de auto terug was, vertrokken we zo snel mogelijk in drie groepen: het zonnetje
scheen, de Duitse bergen waren op zijn schitterendst, gehuld in een witte deken, dus
de grote hoeveelheid hindernissen mocht de pret niet drukken! Al na een kwartiertje
varen stuitten wij als achterste groep op de voorgaande groepen die moesten omdragen
vanwege een onovervaarbaar stuk ijs. (je moet bedenken dat vanwege de strenge vorst
ongeveer elk stukje stilstaand water bevroren was, dus behalve veel keerwaters ook
water rondom omgevallen bomen!)
Dat was het begin van een lange dag, waarbij we in totaal zeker 10 keer hebben moeten
omdragen; soms lang, soms een heel kort stukje; een keer dwars door de schuur van een
vriendelijke Duitse boer die levensgevaarlijk prikkeldraad over het water had gespannen
voor het vee; soms door stukken bos, soms over de rotsen. Ach, je kon misschien niet
lekker doorvaren, in- en uitstappen en kanodragen hebben we allemaal goed geleerd
die dag. En nog een voordeel: door al het lopen werden de voetjes steeds weer warm!
Het grote nadeel was dat we al snel ver achterliepen op schema; voor lunchpauze was
geen tijd en uiteindelijk was het al donker toen we nog enkele kilometers moesten!
Bijna iedereen was wel een keer omgeslagen, maar gelukkig is terugrollen niet moeilijk
als de bodem 40cm onder je kajak zit. Het grootste deel van de groep besloot verder
te lopen en alleen de ervaren kajakkers gingen, Ralf aan kop, verder richting auto’s
varen. Het lopen was ook nog een avontuurtje op zich, waarin zelfs nog een keer de
rivier overgestoken moest worden en waarbij we over een bevroren geitenpaadje, hoog
boven het water, onze kano’s moesten voortslepen of –tillen. Maar we hielden de moed
erin, we zongen zo hard als we konden en met wat geluk bereikten we vrij snel een
parkeerplaats waar even later al de auto’s aankwamen. De warme kleren, de douche,
het eten (complimenten aan Diane voor deze dag) en de Jägermeißter waren vervolgens
heerlijk!
Kortom, een schitterende kayakdag. Ik raad iedereen aan de foto’s van onderweg te
bekijken en zelf ook eens de Elzbach te bevaren als je in de buurt bent!