23 dec '09 - Ussbach

23 december 2009 - dag 5 - Ussbach (stuiteren voor gevorderden) - Christiaan


Made with Slideshow Embed Tool;

Na het ijsbikkelen van dag 4, was woensdag een dag van hopen, en wat een dag, wat een dag! Helaas haakten Bob en Leon na het zien van gevaarlijk ijs in keerwaters al snel af, wat betekende dat alle beginners een vaardag op hun buik konden schrijven. Ralf onderwijl, had wel zin om te gaan en na niet al te lange tijd had hij ook mij omgepraat. Na theorieën over Diane meelopend langs de kant van het kloofje, besloten we uiteindelijk dat dit niet mogelijk was door hoge kanten en ging Diane maar gewoon mee, om zeker te weten dat alles goed ging met ons. Het teken voor Kim en Nick om ook hun bootje
van de auto’s te trekken. De hele Ussbach varen zat er niet in, maar het kloofje was
toch wel te doen, en nadat Ralf een boom had weggesloopt bij de Elfenmuhle (hulde!)
begonnen we de eerdere wandelverkenningstocht te herhalen, deze keer allen een kajak
voortrekkend. Dik half uur lopen voor 10 minuutjes, de wildwatergekken stonden op!
Maar met spanbandjes, cowtail en Nordic Walking met peddels was het besneeuwde
wandelpad prima te doen! Met een geweldige hulp van Bob die de kajaktrekkers
assisteerde en het pad voor de tweede keer op en neer liep. En dan te bedenken dat
we (Bob, Martijn, Mireille en ik) dit pad vorig jaar ook al in het donker hadden gelopen,
met kajaks op de schouder, en dat er geen einde aan leek te komen! De wandeling van
5 kwartier met Rooie Koorts op je schouder en Unox worstenthee van held Martijn. Deze
keer ging het toch wat vloeiender en de sfeer zat er goed in! Na instappen bleek de beek
goed begaanbaar en zijn we in alle geduld het kloofje afgedaald. Prachtige passages,
leuke dropjes, mooie chutes en alles in een winterwonderland! We zijn zelfs nog een
kwartier tot half uur bezig geweest met een stuk te verkennen, wat we uiteindelijk
hebben omgedragen. Maar wat een prachtig kloofje was het, ik verbaasde me keer op
keer dat Ralf hem vorig jaar in het donker had gevaren met zijn groep! Ook Nick stond
nog even te slikken terug denkend aan toen en wat hij nu zag!
Helaas voor Bob kwamen we wat later bij de Elfenmuhle dan gehoopt, waardoor hij ons
misgelopen was, maar omdat we per SMS hadden gehoord dat de stuw en vistrap in
Bad Bertrich (over links!) te varen waren, gingen we verder. Ralf had nog gelezen over
een donkere tunnel welke hij voorzichtig verkent heeft en allen gevaren, waarna we een
nog donkere tunnel tegen kwamen welke we ook goed doorkwamen. Alhoewel, STEEN
heeft nog wel door de tunnel geëchood. Maar na schrapen bij de Elfenmuhle, ook het
Bad Bertrich aanloop stuk goed overleefd en we waren klaar voor de grande finale!
Ralf verkende voorzichtig de stuk, wuifde dat alles okay was en ik volgde hem. Maar,
waar was die jongen gebleven? Ik naderde voorzichtig de stuw maar zag maar geen
Ralf. Wel zag ik een kant van de waterbak die stijl naar beneden liep. En op het randje
aangekomen, zag ik Ralf, 4-5 meter lager onder de glijbaan die de stuw bleek te zijn.
Wat een kick was dat! Gelukkig kwam iedereen er heelhuids van af (door het weinige
water op de stuw was sturen niet echt een optie) en gingen we door voor de finish, de
vistrap. En pas na het finishen zag ik dat dat de vistrap was waar ik een jaar geleden
over dacht dat ik hem nooit van mijn leven af zou gaan, het kan snel gaan zo’n jaar!
Maar ook dat was lachen, we zijn zo’n 7 meter naar beneden gestuiterd in trappen van
een meter, het einde van een geweldige toch door Bad Bertrich, fantastische huisjes en
een geweldige Bob die ons aan het einde opwachtte om ons uit het water te vissen. Wel
zo fijn, want over het stukje van 10 minuutjes hebben we zo’n 3 à 4 uur gedaan en we
waren aardig afgekoeld. En hij heeft ook nog even de auto opgehaald, Bob, dank voor
je goede zorgen! Achteraf was Leon best beteuterd dat hij niet mee was gegaan, maar
5 Levitassers sloten tevreden hun vaarweek af!!